ผลของการไวโรกรีนในการลดอัตราการเสียหายในสุกรเล็ก-รุ่น ในฟาร์มที่มีการระบาดของ PRRS ในภาคเหนือของประเทศไทย บริษัท แอนิมัล ซัพพลีเมนท์ แอนด์ ฟาร์มาซูติคอล จำกัด ได้พัฒนา คิดค้น ไวโรกรีน ผลของการไวโรกรีนในการลดอัตราการเสียหายในสุกรเล็ก-รุ่น ในฟาร์มที่มีการระบาดของ PRRS ในภาคเหนือของประเทศไทย ไวโรโรกรีน ผลิตภัณฑ์สำหรับใช้ป้องกัน และลดการอักเสบ ลดไข้ ลดปวด รวมถึงยับยั้งการทำลายเซลล์ภูมิคุ้มกันที่จำเพาะในสุกร ที่มีผลควบคุมโรค PRRS (Porcine Reproductive and Respiratory Syndrome) เพื่อเสริมสร้างความทนทานต่อโรค และลดความสูญเสียในฟาร์มอย่างมีประสิทธิภาพ ฟาร์มสุกรในภาคเหนือของประเทศไทยได้นำไวโรกรีนเป็นหนึ่งในกระบวนการลดปัญหาดังกล่าว โดยมีรายละเอียดดังนี้ ฟาร์มสุกรขนาดใหญ่ ในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย พบการระบาดของโรค PRRS เป็นระยะๆ ได้นำไวโรกรีนไปใช้ในโรงเรือนสุกรเล็ก-รุ่น จำนวน 4,000 ตัว กลุ่มควบคุม = 2,000 ตัว ได้รับอาหารปกติของฟาร์ม กลุ่มไวโรกรีน = 2,000 ตัว…
การผลิตอาหารสัตว์ที่ให้ได้คุณภาพนั้นมีหลายปัจจัย หนึ่งปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างยิ่งคือ “การตรวจรับวัตถุดิบ” ปัญหาส่วนมากที่พบคือ การมองข้ามการตรวจรับวัตถุดิบ จึงทำให้ไม่มีการสุ่มตัวอย่างจากวัตถุดิบเพื่อตรวจสอบคุณสมบัติทางกายภาพและทางเคมี ซึ่งขั้นตอนเหล่านี้เป็นกระบวนการสำคัญในการคัดกรองวัตถุดิบอาหารสัตว์ก่อนการนำมาผสมว่ามีคุณภาพดีเพียงพอหรือไม่ และการตรวจคุณสมบัติทางเคมีเป็นวิธีที่ทำให้ทราบค่าโภชนะต่างๆ ซึ่งค่าที่ได้นั้นเป็นข้อมูลสำคัญที่ใช้ในการนำมาคำนวณสูตรอาหารสัตว์เพื่อได้ค่าโภชนะที่ถูกต้องและตรงตามความต้องการสารอาหารของสัตว์ ขั้นตอนการตรวจสอบวัตถุดิบอาหารสัตว์ 1.ตรวจสอบน้ำหนักของวัตถุดิบทุกครั้งว่าตรงกับใบส่งของหรือไม่ 2. ทำการสุ่มตัวอย่างวัตถุดิบ 3. การตรวจสอบคุณภาพ การตรวจสอบคุณภาพวัตถุดิบทางลักษณะกายภาพ โดยการใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 4 ในการดูลักษณะรูปร่าง สี การดมกลิ่น บางทีอาจลิ้มรสวัตถุดิบ การตรวจสอบโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ (Feed Microscopy) เป็นการตรวจคุณภาพวัตถุดิบทางกายภาพ สามารถประเมินคุณภาพทั่วไปของวัตถุดิบ รวมทั้งการปลอมปน โดยอาศัยการดูรูปร่าง ขนาด ลักษณะพื้นผิว สีของวัตถุดิบ วิธีนี้เป็นวิธีที่ง่าย สะดวก และค่าใช้จ่ายไม่แพง แต่ผู้ทำการตรวจสอบต้องมีความเชี่ยวชาญเป็นอย่างดี การตรวจสอบโดยทางเคมี (Chemical Analysis) เป็นการวิเคราะห์หาองค์ประกอบทางเคมีในวัตถุดิบ เช่น โปรตีน ไขมัน เยื่อใย และเถ้า รวมไปถึงส่วนประกอบย่อยของโภชนะ เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส และวิตามินอื่นๆ ตลอดจนสารพิษหรือสารยับยั้งการเจริญเติบโต วิธีการตรวจสอบต้องใช้เครื่องมือที่มีราคาค่อนข้างแพง เมื่อเทียบกับวิธีอื่นๆ การตรวจสอบแบบเคมีอย่างง่าย (…
ซานิเทค ผลิตภัณฑ์สินค้ากลุ่มน้ำยาฆ่าเชื้อ ที่ถูกพัฒนาเพื่อให้มีความเหมาะสมกับการใช้งานจริงในฟาร์ม อีกทั้งสามารถใช้งานได้กับพื้นผิว อุปกรณ์ ยานพาหนะ น้ำและอากาศภายในฟาร์ม เพื่อสำหรับควบคุมเชื้อแบคทีเรีย ไวรัส และเชื้อรา ในฟาร์มเลี้ยงสุกร สัตว์ปีก สัตว์น้ำและสัตว์เคี้ยวเอื้อง ผลิตด้วยองค์ประกอบที่ผ่านการวิจัยและพัฒนาจาก ASP โดยองค์ประกอบหลัก คือ กลูตารัลดีไฮด์ ซึ่งเป็นสารออกฤทธิ์ที่มีประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อสูง มีความคงตัวสูง และทนต่อสารอินทรีย์และความกระด้างในน้ำ และ ควอท เจนเนอเรชั่น 1.0 รวมถึงสารลดแรงตึงผิว ซึ่งเป็นสารออกฤทธิ์ที่ช่วยเสริมฤทธิ์ในการฆ่าเชื้อ ผลิตภัณฑ์ซานิเทคจึงเหมาะสำหรับใช้ทำความสะอาดฟาร์มเลี้ยงสัตว์ทั้งสุกร สัตว์ปีก สัตว์น้ำและสัตว์เคี้ยวเอื้อง โดยคุณสมบัติทั้งหมดจะช่วยควบคุมปริมาณเชื้อก่อโรค และป้องกันความเสียหายในฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือโรงพยาบาลสัตว์อย่างมีประสิทธิภาพ
จัดการอย่างไรไม่ให้มีปัญหาโรคนิวคาสเซิล ในไก่มากวนใจ การจัดการที่สำคัญยังเป็นเรื่องระบบการป้องกันโรคและการให้วัคซีนที่มีประสิทธิภาพ โดยบ่อยครั้งที่พบว่าผู้ประกอบการฟาร์มหรือเกษตรกรทราบและเข้าใจแต่ละเลยการปฏิบัติ โดยจุดเสี่ยงที่สำคัญที่มักเป็นปัจจัยในการเกิดโรค ได้แก่ การควบคุมการเข้า-ออกฟาร์มของคนและรถไม่ดีพอ การขนส่งต่างๆ เช่น การเคลื่อนย้ายไก่ การขนส่งไข่ การขนส่งอาหาร รวมไปถึงภาวะความเครียดจากสิ่งต่างๆที่ส่งผลให้กดภูมิคุ้มกัน เช่น เลี้ยงไก่หนาแน่น การระบายอากาศไม่เพียงพอ ปัจจัยเหล่านี้มักส่งผลให้เกิดโรคตามมาได้ ในเรื่องการให้วัคซีน มีประเด็นที่ถกเถียงกันเรื่องวิธีการให้ ทั้งการสเปรย์ ละลายน้ำ และหยอดตา โดยพบว่าแท้จริงแล้ววิธีการให้ไม่สำคัญเท่ากับประสิทธิภาพของการให้ ซึ่งผู้ที่รับผิดชอบควรมีการตรวจสอบหน้างานอย่างสม่ำเสมอ ทั้งเรื่องของระยะเวลาการให้และการตรวจสอบสีที่ปาก เพราะหากรอตรวจสอบระดับภูมิคุ้มกันหลังการให้วัคซีนจะช้าเกินควร อีกกระบวนการหนึ่งที่ควรให้ความสำคัญคือกรณีการรับไก่สาวเข้ามาเลี้ยงควรมีกระบวนการตรวจรับและตรวจสอบคุณภาพ โดยชั่งน้ำหนัก ตรวจเช็ค Uniformity ของฝูง เก็บตัวอย่างเลือดตรวจภูมิคุ้มกัน และเก็บตัวอย่าง Swab ตรวจหาเชื้อไวรัส เพื่อทราบถึงสถานะของฝูงและตั้งรับจัดการในช่วงให้ผลผลิตต่อไป
น้ำและอาหาร จัดการอย่างไรดี ไม่ให้เป็นความเสี่ยงต่อ ASF!!! ปัจจัยเสี่ยงอย่างหนึ่งที่สำคัญสามารถนำโรค ASF หรือโรคอื่น ๆ เข้าสู่ฟาร์มได้คือ อาหารและน้ำ เนื่องจากต้องอาศัยแหล่งภายนอกนำเข้ามาใช้ในฟาร์ม หากปนเปื้อนเชื้อ เมื่อได้รับโดยตรงด้วยการกินก็สามารถทำให้สัตว์แสดงอาการ และตรวจพบผล (+) ทางห้องปฏิบัติการได้ ยกตัวอย่างเช่น น้ำ หากมีเชื้อ ASF ปนเปื้อนเข้ามาแม้เพียง 1 ตัว ดังนั้นเราจะจัดการอย่างไรเพื่อไม่ให้มีโอกาสนำเชื้อเข้ามา หรือลดความเสี่ยงให้ได้มากที่สุด มาลองดูกัน อาหาร ต้องทำการตรวจสอบตั้งแต่ 1. วัตถุดิบ/อาหารสำเร็จ หากฟาร์มทำการผสมเอง การตรวจสอบควรดูตั้งแต่ แหล่งวัตถุดิบ การจัดเก็บ และผลการตรวจสอบการปนเปื้อเชื้อที่เป็นผล (-) ก่อนการรับเข้า หลังจากวัตถุดิบมาถึงให้ทำการสุ่มตรวจอีกครั้ง ผลเป็น (-) จึงจะมั่นใจ รับและนำเข้าจัดเก็บ 2. การจัดเก็บภายหลังจากการรับเข้าทำการอบฆ่าเชื้อด้วยวิธีการรมควัน (Fumigation) ทิ้งไว้ 3 วันหรือตามข้อบ่งใช้ของสารที่ใช้ หลังจากนั้นจึงนำไปทำการผลิตได้ 3. กระบวนการผลิตอาหาร สามารถฆ่าเชื้อได้หากมีการหลุดรอดมาจากตรวจสอบเบื้องต้น โดยใช้สารเสริมฆ่าเชื้อ เช่น SALTEC…
เก็บเอง วิเคราะห์เอง นักเลงพอ เก็บตัวอย่าง อย่างไรถึงจะถูกต้อง ปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อการตรวจวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการนั้นก็คือ วิธีการเก็บตัวอย่างที่ถูกต้อง กระบวนการเก็บตัวอย่างหรือการสุ่มเก็บตัวอย่างถือเป็นหัวใจสำคัญที่จะส่งผลต่อความถูกต้องของผลการวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวิเคราะห์เกี่ยวกับการปนเปื้อนของสารพิษจากเชื้อรา การเก็บตัวอย่างควรมีวิธีการสุ่มเก็บตัวอย่างอย่างจริงจังก่อนนำไปทำการวิเคราะห์ และอยู่ภายใต้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์อย่างสมบูรณ์ทั้งหมด การเก็บตัวอย่างอาหารหรือวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่มีการปนเปื้อนของสารพิษจากเชื้อรา สิ่งที่ท้าทายที่สุดในการเก็บตัวอย่างคือ การเก็บตัวอย่างอย่างให้เป็นตัวแทนที่แท้จริงจากตัวอย่างทั้งหมด ซึ่งตัวอย่างที่ส่งไปทดสอบมีน้ำหนักน้อยกว่า 1 กิโลกรัมจากตัวอย่างหลายตัน ดังนั้นจำนวนตัวอย่างที่ถูกเก็บมาควรเก็บมาจากหลายๆส่วน เพื่อให้ได้ตัวแทนที่ดี โดยตัวอย่างเหล่านี้จะถูกนำมารวมไว้ด้วยกันโดยทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน และทำการแบ่ง 500 กรัมเพื่อส่งตรวจวิเคราะห์ ซึ่งจำนวนของตำแหน่งในการเก็บจะขึ้นอยู่กับน้ำหนักเริ่มต้นของอาหารทั้งหมด อุปกรณ์ที่ใช้ในการเก็บตัวอย่างเรียกว่า หลาว หรือ หลาวสุ่มตัวอย่าง (ดังภาพ) ขอยกตัวอย่างการสุ่มเก็บตัวอย่าง เช่น กรณีเก็บตัวอย่างวัตถุดิบอาหารบรรจุเป็นกระสอบ 1 คันรถ อาจใช้หลาวแทง 5-8 จุด แทงรอบคันรถและนำมารวมกันให้เป็นเนื้อเดียวกัน หรือถ้าเป็นการสุ่มเก็บตัวอย่างอาหารสัตว์ เช่นอาหารสัตว์ 1 ตันต่อคันรถ ใช้หลาวแทง 10 จุด จุดละ 100 กรัม และนำมารวมกันให้เป็นเนื้อเดียวกัน เป็นต้น วิธีการนี้จึงจะเป็นวิธีการสุ่มตัวอย่างเพื่อเลือกตัวแทนที่ดีของตัวอย่างสุดท้ายที่จะใช้ส่งไปทดสอบที่ห้องปฏิบัติการ
